نقد فیلم : درباره الی
- کارگردان:اصغر فرهادی
- بازیگران: گلشیفته فراهانی-ترانه علیدوستی-مریلا زارعی-شهاب حسینی-مانی حقیقی-صابرابر - پیمان معادی-رعنا آزادوار
- محصول: ایران ۱۱۹ دقیقه رنگی فارسی
- جوایز: برنده خرس نقره ای جشنواره برلین و سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی
درباره الی از مهمترین پدیدههای اجتماعی و هنری این سالهاست، چون: این نه فیلمی درباره طبقه متوسط ایرانی که به شکل جزئی نگر و ریزبینانه ای فیلمی است درباره طبقه متوسط خاص این زمانه که هنوز به انتهای مسیر نرسیده اند و در حال شدن اند. تعریف بسیار بسیار پیچیدهای از مفهوم صداقت و ریا را با تماشاگرش در میان میگذارد. ظرافت و دقت دروغسنج اصغر فرهادی، نسبت به دو فیلمنامهی تحسینشدهی اخیرش یعنی چهارشنبهسوری و دایرهزنگی، معلوم نیست چه جوری، ولی ظرف این چند ماه خیلی خیلی بالاتر رفته است. یعنی اصلاً قابل مقایسه نیست. قرار نیست با تعریف دم دستی دایرهزنگی از آدمهایی که در خانههایشان تپیدهاند و دروغ بار هم میکنند و با خودشان و جامعهشان رو راست نیستند، سر کنیم و همچنین شعلههای آتش ناشی از عقدههای كسانی که شهر را در شب چهارشنبهسوری پر کردهاند. حتی با کندوکاو نه چندان ظریف فرهادی در شهر زیبا با مفهوم «حق فردی» که با حقوق دیگر انسانها به تعارض میرسد هم فاصله داریم. درباره الی همهی این حرفها را در چارچوب بسیار ظریفتری مطرح میکند. این یک اثر هنری است که در آن، راستگوها دروغگو هستند و دروغگوها راستگو. درباره الی بیش از انکه درباره الی باشد درباره سپیده است. الی بهانه سپیده است. اصلا مخلوق ذهنی اوست. وسیله ای برای ابراز وجود تا حق انتخابش را به رخ بکشد........
به رنجهای فردا نیندیش